Medycyna niekonwencjonalna

Niekonwencjonalne metody leczenia

Od wieków ludzkość szukała sposobów na szybkie leczenie chorób. Obecnie wyróżnia się trzy główne grupy stosowanych metod: nowoczesne, tradycyjne i niekonwencjonalne. Jeśli zachorujesz, pierwszą rzeczą, jaką zrobisz, jest udanie się do klasycznego lekarza, który wypisze ci receptę i wyjaśni schemat leczenia twojej choroby. Ale wraz z lekami, często uciekają się do sprawdzonych “babcinych” sposobów: zaparzają rumianek, parzą stopy lub jedzą żurawinę z miodem. A potem, gdy wszystkie metody zostały już wypróbowane, zwracają się do uzdrowicieli i szamanów w przekonaniu, że mogą oni pomóc tam, gdzie medycyna jest bezsilna.

Medycyna niekonwencjonalna

Zwolennicy medycyny niekonwencjonalnej twierdzą, że jest ona bezpieczna i skuteczna. Wielu ludzi w to wierzy. Jednak rezygnacja z klasycznych terapii nie jest dobrym pomysłem.

Medycyna niekonwencjonalna (https://www.bee.pl/9394-pozostale-ksiazki-o-medycynie-niekonwencjonalnej) to zbiorcza nazwa dla praktyk, które twierdzą, że są w stanie leczyć (lub zapobiegać) chorobom, a których skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały naukowo udowodnione. Typowe przykłady to homeopatia, akupunktura i naturopatia. Medycyna niekonwencjonalna nazywana jest medycyną alternatywną, gdy jest stosowana zamiast medycyny konwencjonalnej. Światowa Organizacja Zdrowia obecnie odradza stosowanie leków alternatywnych i pracuje nad promowaniem opartego na dowodach podejścia do oceny bezpieczeństwa, skuteczności i jakości medycyny tradycyjnej.

Medycyna tradycyjna

Medycyna tradycyjna (ludowa) jest częścią medycyny alternatywnej, która obejmuje wiedzę o chorobach, metodach i sposobach leczenia, przekazywaną przez ludzi z pokolenia na pokolenie.

Termin medycyna tradycyjna, w zależności od tradycji narodowych, używany jest w dwóch różnych znaczeniach:

  • Medycyna stosowana przez różne ludy od czasów starożytnych, synonim terminu “medycyna ludowa”.
  • Jako synonim pojęć: medycyna konwencjonalna, medycyna klasyczna, medycyna oficjalna – nazwa naukowo udowodnionej, praktycznej medycyny, nadawana jej w opozycji do tzw. medycyny “niekonwencjonalnej” (alternatywnej).
  • Medycyna tradycyjna (ludowa) odnosi się do starożytnych, sprawdzonych w czasie sposobów leczenia chorób. To właśnie do nich ludzie od wieków zwracali się o uzdrowienie. Do leczenia stosuje się głównie zioła i rośliny lecznicze, z których przyrządza się napary i odwary.
Medycyna niekonwencjonalna

Medycyna niekonwencjonalna

Czym jest medycyna niekonwencjonalna?

Medycyną niekonwencjonalną określane są wszystkie metody i praktyki, którym przypisuje się działanie lecznicze lub terapeutyczne, ale nie są potwierdzone badaniami naukowymi lub ich działanie nie jest możliwe do udowodnienia. Bywa nazywana medycyną alternatywną lub pseudomedycyną, której przypisuje się nieskuteczne, a nawet szkodliwe działanie. Medycyna niekonwencjonalna często opiera się na twierdzeniach niezgodnych z opinią lekarzy i naukowców lub przypisywane jest jej działanie, które co prawda może być prawdziwe, ale nie sposób go potwierdzić. Często jest wykorzystywana jako pomocnicza metoda leczenia wielu dolegliwości.

Jakie są rodzaje medycyny niekonwencjonalnej?

Do praktyk medycyny niekonwencjonalnej zaliczane jest wiele nietypowych metod leczenia, najpopularniejszymi z nich są:
  • homeopatia (leczenie polegające na stymulowaniu układu odpornościowego za pomocą roztworów substancji naturalnego pochodzenia np. olejków roślinnych),
  • akupresura (metoda terapii poprzez uciskanie odpowiednich miejsc na ciele),
  • akupunktura (technika polegająca na stymulowaniu punktów na ciele za pomocą igieł),
  • aromaterapia (leczenie z wykorzystaniem olejków eterycznych),
  • bioenergoterapia (oddziaływanie na pacjenta poprzez przepływ energii),
  • refleksologia (uciskanie odpowiednich miejsc na dłoniach, stopach i twarzy w celu leczenia dolegliwości),
  • koloroterapia (oddziaływanie światłem w różnych kolorach, mające działać uspokajająco lub pobudzająco),
  • biorezonans (diagnozowanie i leczenie dolegliwości wykorzystujące wibracje elektromagnetyczne organizmu).
Do medycyny niekonwencjonalnej zaliczana jest także medycyna naturalna, między innymi ziołolecznictwo, które wykorzystuje właściwości ziół w zapobieganiu i leczeniu wielu dolegliwości. Większość alternatywnych metod leczenia nie jest szkodliwa, ale ich działanie nie jest też potwierdzone. Najlepszym rozwiązaniem jest stosowanie ich jako dodatek i wsparcie dla leczenia tradycyjnego.

Medycyna niekonwencjonalna

Niekonwencjonalne metody

Medycyna niekonwencjonalna - BEE to wspólna nazwa dla metod, które rzekomo mogą leczyć lub zapobiegać chorobom. Skuteczność i bezpieczeństwo medycyny alternatywnej nie są naukowo udowodnione. Medycyna alternatywna dzieli się na medycynę tradycyjną (gdy zastępuje medycynę naukową) oraz medycynę komplementarną (gdy łączy się z medycyną klasyczną). Najbardziej znane gałęzie medycyny alternatywnej:

  • homeopatia (stosuje bardzo małe dawki substancji);
  • akupunktura;
  • naturopatia (leczenie zapachami, kamieniami, ziołami, terpentyną itp.).
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) nie zaleca stosowania medycyny niekonwencjonalnej w celach leczniczych i wellness. Niekorzystanie z profesjonalnej opieki medycznej w przypadku chorób przewlekłych, onkologicznych, psychiatrycznych i innych poważnych schorzeń może prowadzić do nieodwracalnych skutków lub śmierci pacjenta. W niektórych krajach (Chiny, Indie, Filipiny) medycyna niekonwencjonalna jest częścią systemu opieki zdrowotnej. Czasami medycyna niekonwencjonalna nazywana jest medycyną tradycyjną, oczywiście w nawiązaniu do faktu, że stosowanie ziół, kamieni, wody itp. było powszechne w czasach starożytnych. Zatem słowa, które są przeciwstawne w znaczeniu, wydają się być w tym przypadku synonimami. Diagnoza. Lekarze medycyny alternatywnej mogą korzystać zarówno z dotychczasowych wyników badań, rentgenowskich, ultrasonograficznych i innych, jak i stosować niekonwencjonalne metody diagnostyczne.

Metody diagnostyczne

  • diagnostyka pulsu;
  • przez pojawienie się tęczówki oka (irydologia);
  • wygląd języka (używany w ajurwedzie);
  • metoda Volla (pomiar oporu elektrycznego między punktami ciała);
  • hemoskanowanie (poprzez pojawienie się komórek krwi);
  • diagnostyka biorezonansowa itp.
Objawy: uporczywy ból, wysypki alergiczne i świąd, zaburzenia żołądkowo-jelitowe itp. W zależności od sposobu leczenia, praktycy medycyny niekonwencjonalnej stosują preparaty naturalne i syntetyczne (homeopatia), zioła (fitoterapia), kamienie (litoterapia), miedź, magnesy, promieniowanie elektromagnetyczne, nakłuwanie lub uciskanie określonych punktów (akupunktura i akupresura), wypalanie punktów (Su-jok), przykładanie rąk (reiki), hipnozę itp. Ogólnie rzecz biorąc, alergie, problemy ze stawami, problemy z kręgosłupem, problemy skórne i zaburzenia neurologiczne są leczone za pomocą medycyny alternatywnej.